is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Evenwel, eerst Viollet-le-Duc deed den laatsten stap naar bevrijding uit de magische macht van het oude, hij die in den voorhof van zijn dictionnaire de waarschuwing zette: „De architectuur der middeleeuwen studeerende, trachtende deze studie te verbreiden, moeten wij zeggen, dat ons doel niet is de kunstenaars achterwaarts te doen gaan, hun de elementen eener vergeten kunst te verschaffen, opdat zij die zoo maar weer opnemen en ze zonder redenen toepassen op de gebouwen der negentiende eeuw; die buitensporigheid moge ons al verweten zijn geworden, zij is gelukkig nimmer het resultaat geweest van onze onderzoekingen en beginselen. Men heeft meer of min gelukkige navolgingen van voorzestiend'eeuwsche gebouwen kunnen maken — die pogingen moeten slechts worden beschouwd als proeven bestemd om de beginselen eener verloren kunst terug te vinden, en niet als het doel, waarbij onze hedendaagsche architectuur moet blijven staan. Indien wij de studie der middeleeuwsche bouwkunst voor nuttig houden en geschikt om langzamerhand tot een gelukkige hervorming in de kunst te leiden, dan is dat voorzeker niet om werken te verkrijgen zonder oorspronkelijkheid, zonder stijl; om nagemaakt te zien, zonder keus en als een stommen vorm, monumenten, vooral opmerkelijk wegens het beginsel, dat hen heeft doen bouwen; maar het is, integendeel, opdat dit beginsel gekend worde en