is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid beantwoordde aan de voorstelling, die in zijn gedachte leefde, toen hij zijn concept teekende en dit maakte het hem mogelijk door tijdig ingrijpen eventueele fouten te verbeteren. De hedendaagsche architect, die alleen nu en dan den tijd kan vinden om zijne bouwwerken te bezoeken en die door ons aanneemsysteem wordt gedwongen zich te onthouden van eenigszins ingrijpende wijzigingen, als het bouwen eenmaal in gang is, bevindt zich ongetwijfeld in ongunstiger conditie.

Inderdaad is er niet zoo heel veel nadenken noodig om in te zien, dat deze toestand een groote mate van vooruit-verzekerheid van den uitslag dringend noodig maakt en dus een streven naar bewustheid, ook in dit opzicht, geheel verklaart — een streven, dat ik duidelijk meen uitgedrukt te zien in twee eigenschappen der moderne bouw- i werken: hun groote soberheid en hun blijkbare gebondenheid aan een rekenkunstig of meetkundig stelsel.

Ook dit laatste is in wezen niet nieuw: wij weten, dat zoowel getallen als hoeken bouwkunstige scheppingen uit het verleden hebben gemoduleerd. Ten slotte zijn beide eigenschappen niet anders dan een wijze zelfbeperking, een soort ascese in de kunst. En de vrees, dat deze gewilde onderwerping aan strenge wetten zou kunnen belemmeren wat men de ,,vrijheid van den kunstenaar