is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt, door zijn bestemming, middenpunt van een, zeg maar architectonisch, samenstel.

Als ik bij een vromen armen drommel kom — niet bij de deftigheid, want daar zie je geen beeldjes in de kamers, waar „visite" komen kan in een achterbuurt of op het land, dan staat er op een tafeltje, of in een nisje in een kamerhoek, een — het is waar, heel leelijk — gepolychromeerd beeldje, een Madonna, of een H. Antonius, en een lichtje erbij en een paar vaasjes met bloemen; in de slaapkamer een crucifix met een bidstoel er voor... en hoe leelijk die dingen op zich zelf ook zijn, hun aanwezigheid geeft aan die kamer rust, en daarmee een eerste verheffing naar de hoogte, die wij kunst noemen.

Er is een pogen naar rhythme in die schikking, en deze compositie-zelf geeft aan ieder oog, dat in de kamer ziet, een richting, zoodat een eerste begin voor een weloverwogen samenstel der kamerals-geheel, een aslijn, hier bestaat.

Dit is een van de geweldige kleinigheden, die aan iederen aanbiddenden godsdienst een kunstscheppend vermogen geven. En dezelfde, essentieel decoratieve, waarde van dit devotie-beeldje, bezat het schilderij der laat-Gothiek, maar dan in zooveel meerder mate, naar gelang het zelf mooier en zijn omgeving beter was.

Er komt bij, dat in de idee van woning, de beschutte plaats waar menschen samenleven als ee-