is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te doen klinken. „Dit zijn de rechte lievereien, om d' allervroomsten t' onderscheien"...

En het gewelfmozaïek in de kapel van Petrus Chrysologus (aartsbisschoppelijk paleis)! Op gouden grond, vier engelen, bleek-grijs en groen, als een sint-Andries-kruis, met gestrekte armen houdend in het koepelmidden, een gouden Christogram, gevat in concentrische randen van wit, rood, wit en blauw; de boldriehoeken gevuld met de symbolen der vier evangelisten. Dit is een volmaakte vondst van samenstel en kleur. In Rome vond ik haar terug, wat bonter, maar toch nog wonderlijk grootsch, in de kleine kapel van San Zeno (in S. Prassede), die haar volksnaam, Orto del Paradiso, wel aan dit wonderwerk ontleend mag hebben.

Ln Rome: . .. Maar mijn poovere woorden kunnen u toch niet laten zien, wat de mozaïeken mij openbaarden. Gij wilt het ook wel gelooven: dat de muurschilderingen, die, naar het woord van Gregorius den Groote, de sprekende boeken moeten zijn van den analfabeet, het mooist en het sprekendst zijn gemaakt, met het zoo belemmerend materiaal van stukjes glas en marmer, door de werklieden uit de vierde tot de twaalfde eeuw, die aan elke schilders-kunst geheel vreemd moesten blijven en nimmer de illusie der werkelijkheid, doch immer de verstoffelijking van het visionaire hebben betracht; en dat volgens een reeks, als