Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevoel, hun eigen opvatting van het heilige te schilderen.

Maar vergelijk eene moeder Gods van de Beuroners met eene van Bouguereau: waar spreekt dan eene eigenheid van ónzen tijd?

Arm van inhoud is onze kerkelijke schilderkunst. In Santa Maria dell'Arena te Padua, in de bovenkerk te Assisi, overal waar zij geschilderd heeft, treft de lange adem van de Giotteske kunst. Zij wisten altijd wat te verhalen, deze schilders, en als zij tienmaal hetzelfde hadden verteld, wisten zij nog te boeien, want uitgepraat raakten zij nooit: er viel dit nog bij te zeggen en dat was nog niet geheel tot zijn recht gekomen. Hoe pijnlijke stotteraars lijken ónze decorateurs. Napraten, nu ja — maar voordragen met eigen woord is hun meestal te veel gevorderd.

Ik denk zoo vaak aan dit héél groote, dit sublieme werk: een modern „Levens der Heiligen." Wat wist die goeie Jacob van Vorago er weinig van, als hij, zonder critiek, uit allerlei troebele bronnen puttend, zijn simpele feestdagspreekjes hield. Maar als wij eenmaal het effort hebben gedaan ons in

DEN GEESTESSTAAT VAN ZIJNE TOEHOORDERS onder

zijn gehoor te zetten, wat luisteren wij dan met graag-gespitste ooren naar zijn waarlijk goudene legenden.

En wat weten wij oneindig meer over doen en

Sluiten