Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

drijven van die nu heiligen in den Hemel zijn, wat hebben wij aan de Benedictijnsche eruditie van de Acta Sanctorum der Jezuïeten een prachtige dagverhalen te danken van de aardsche reize dier hemelingen — maar waar is het boek, waaruit wij gretig die wondere levens lezen?

Ik voor mij hoor liever Pater Brugmans' goedmoedig relaas van Sinte Lidwina's lijdensoffer, dan dat ik het geëxalteerd vieze diagnostiseeren van Huysmans bijwoon of de al te bloedelooze chromolitho's van Pater Kronenburg bekijk. En toch ... Pater Kronenburg heeft mij eens schilderingen laten zien, volgens zijn aangeven in eene kloosterkapel gemaakt... een Hollandsche Franciskaan gaf mij uitleggingen bij het in Assisi geschilderd leven van Sint Franciscus — en beide malen was dit zulk heerlijk-vroom vertellen, zoo simpel en zuiver het aanschouwen-geworden gelooven uitgezegd, dat ik ieder van die keeren heb gedacht: kon dit toch zóó geschreven worden! Het is niet het welsprekend-makend gemoed, dat ontbreekt, maar de stem, die faalt.

De kunst van vertellen zijn wij kwijt.

Dit is zoo gróót in het werk van Derkinderen, dit is daarin zoo innig-verblijdend, zoo om weer te hopen op een nieuwe Roomsche kunst van waardige kerkversiering door schilderen: dat hij eenvoudig weet te zeggen wat hij wil en altijd wat

Sluiten