is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude en nieuwe kunst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I

Omstreeks het jaar 1460 dan, besloot het kerkbestuur van den Dom, ter eere Gods en van den heiligen martelaar Sinte Pontiaan, voor diens relieken een waardigen schrijn te laten maken van verguld zilver, en meende aan meester Tymen Ysbrant dit werk te kunnen opdragen.

Hij zou slechts mogen gebruiken — zoo luidde het contract — goed zilver van Utrechtsche keur, en de heeren kerkbestuurders zouden het hem dan ook zelf van zoo goede qualiteit leveren. Drie jaar werd hem voor den arbeid gegund, en mocht het gebeuren, dat men eens niet in staat was met de levering van het metaal de vordering van zijn werk bij te houden — dan moest hij het niet zooveel eenvoudiger maken of van minder fijn gehalte, neen, dan kon hij ander werk doen, tot de geldmiddelen weer nieuwen voorraad zilver veroorloofden aan te schaffen, en naar gelang van deze uitstellen kon hij de reliekkas later afleveren.

Maar het werk moest dan ook voortreffelijk zijn: zóó, dat de maker het voor eenige vakgenooten gerust kon verantwoorden, alles met de hand gedreven, zonder stempels, geen fouten erin, die met reden gewraakt konden worden, en behoorlijk overeenkomstig het goedgekeurde ontwerp ... Zou dit middeleeuwsche kerkbestuur minder ijver voor den eeredienst hebben bezeten, dan zijn hedendaagsche ambtgenooten?