is toegevoegd aan uw favorieten.

Arthur Schopenhauer

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

durige reis te ondernemen door verschillende landen van Europa, op voorwaarde dat hij zich daarna geheel aan den handelsstand zou wijden, gaf hij de voorkeur aan het laatste, daarbij wellicht ook verlokt door het aantrekkelijke van dat zwervend leven, dat zijn ouders reeds voor zijn geboorte begonnen hadden, en waarvan hij zelf, ofschoon nog jong, reeds eenige ervaringen had opgedaan.

Ook ontbrak het hem niet aan een zekeren romantischen, avontuurlijken karaktertrek. In stilte las hij romans, die hij zich heimelijk uit de bibliotheek zijns vaders toeeigende; meer nog scheen hij den werken der dichters genegen, wat blijkt uit een schrijven van Johanna aan haar zoon: „Ge zijt nu vijftien jaren oud, — schreef zij hem, — en hebt reeds de beste Duitsche, Fransche, en deels ook Engelsche dichters gelezen en ingestudeerd, maar buiten uw lessen op school, geen enkel boek in proza, eenige romans uitgezonderd, geen enkel geschiedkundig werk, niets dan wat ge lezen moest, om

bij den heer Runge (zijn onderwijzer) te volstaan; liever

zag ik u wat ook ter wereld worden dan een zoogenaamde bel-esprit."

Inmiddels werd de groote reis aangevangen in het voorjaar van 1803 en vergezelde hij zijn ouders naar Holland en naar Engeland, waar hij een zeer gewichtigen tijd, ruim drie maanden, bij den Rev. Lancaster te Wimbledon doorbracht. Met de grondige kennis der Engelsche taal vatte hij daar een innigen afkeer op voor de geheele Engelsche natie; de oorzaak hiervan moet waarschijnlijk de overdreven puriteinsche vroomheid geweest zijn, waarvan hij te "Wimbledon de dagelijksche toeschouwer was.

Zijn vrij en rondborstig karakter gevoelde zich te zeer beklemd in die ternederdrukkende omgeving, welke wij hem dan ook weder zien verlaten, om nog gedurende zes maanden te Londen zelf te verblijven.

Yan hier stak hij dus weder het Kanaal over en begaf zich naar Parijs, waar de geheele winter hem terughield, om in het voorjaar den eenmaal aangevangen tocht door Europa voort te zetten. Achtereenvolgens bezocht hij Bordeaux, Montpellier, Marseille, Toulon, de Hyerische Eilanden, om over Lyon, Zwitserland, Weenen en Dresden naar Berlijn terug te keeren.

Op deze reis leerde hij de donkere schaduwzijden des levens kennen, die zelfs op zijn gemoed een merkbaren invloed uitoefenden en wellicht het uitgangspunt van zijn latere pessimistische opvattingen zijn geworden. De gevolgen der