is toegevoegd aan uw favorieten.
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slaagde, bewijst niet alleen de algemeene lof, welke over hem opging onder zijn vrienden en medescholieren, maar ook zijn latere eigenhandig opgestelde levensgeschiedenis, die door hem in het latijn geschreven werd.

Zijn verblijf te Gotha duurde echter slechts een enkel semester; een puntdicht, wat hij vervaardigde tegen een der leeraren van het gymnasium, Schuïze genaamd, veroorzaakte een gespannen verhouding tusschen hem en den directeur Döring, die hem voortaan de privaatlessen ontzegde en hem de keuze liet, zich dezen door een ander leeraar te laten verstrekken zonder daarom het gymnasium te verlaten. Döring had er namelijk steeds een bijzonder genot in gevonden, Arthur Schopenhauer dit onderricht te verstrekken, maar om een breuk met zijn collega te vermijden, achtte hij het raadzamer Arthur op te offeren.

Deze kon zich echter met dit voorstel van den directeur niet vereenigen en vertrok naar Weimar om aldaar zijn studiën voort te zetten.

Deze verandering behaagde weinig aan zijn moeder, wat zelfs aanleiding gaf, dat Arthur niet bij Johanna onder hetzelfde dak woonde.

Eenigen verklaren deze handelwijze door zijn verlangen om zijn leeraar in de latijnsche en grieksche talen, Passow, bij wien hij zijn intrek had genomen, „steeds bij de hand te hebben." Zij steunen echter op een beslist onjuiste opvatting van een der passages uit Schopenhauer's „Yita Curriculum", waar deze zegt: „Neque in aedibus matris habitabam sed in eadem cum Passmcio domo, ita ut magistrum semper ad manum haberem

Deze woorden nu gelooven wij niet anders te kunnen overzetten, dan op de volgende wijze: „Ik woonde niet in het huis mijner moeder, maar in dat van Passow, zoodat (en niet: opdat) ik mijn leermeester steeds bij de hand had." Dat het verlangen om zich in de voortdurende tegenwoordigheid van zijn leermeester te bevinden, niet de uitsluitende oorzaak was van zijn verwijderd blijven uit het huis zijner moeder, blijkt uit verschillende brieven welke dateeren uit dit tijdperk zijns levens, en waarin Johanna hem onomwonden te kennen gaf dat hun beider karakters te zeer verschilden om een standvastigen en langdurigen vrede te verzekeren, wanneer hetzelfde dak hen herbergde.

Dezelfde koele verhouding, welke geheerscht had tusschen Johanna en haar echtgenoot, bleef na diens dood voortbestaan