is toegevoegd aan uw favorieten.

Arthur Schopenhauer

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dreven auteurs-ijdelheid liet verleiden, en — wat den mensch over het algemeen al spoedig tegen de horst stuit, — gaarne over zijn eigen roem sprak.

De bescheidenheid is een licht kwetsbare eigenschap, die vooral bij auteurs niet zelden een harden strijd heeft te doorstaan ; reeds de omstandigheid alleen dat de naam van den auteur in opspraak gebracht wordt, verhoogt in hem, te recht of ten onrechte, zijn gevoel van eigenwaarde; wordt daarbij tevens zijn lof en zijn roem luide over de wereld uitgeschetterd, dan geraakt dit gevoel van eigenwaarde op een glibberig pad.

Ook Schopenhauer's roem begon luide verkondigd te worden. Oxenford schreef in de April-aflevering van de „Westminster Review" een verhandeling onder den titel: „Iconoclasm in German philosophy" waarin uitsluitend over het wijsgeerige stelsel van Schopenhauer gehandeld werd. Met een korte recensie van zijn „Parerga", die reeds vroeger in hetzelfde tijdschrift verschenen was, vestigde deze verhandeling de aandacht van de buitenlandsche geleerden op den tot dusverre zoo onbekend gebleven wijsgeer.

Het volgend jaar zond Richard Wagner hem een exemplaar van zijn „Ring der Nibelungen" met een eigenhandig geschreven opdracht, waarin hij hem zijn waardeering en dankbaarheid te kennen gaf.

Wagner scheen zelfs met groote geestdrift voor „den ouden Heer" te Frankfurt bezield te zijn. Robert von Hornstein, een zijner leerlingen, die door hem bij Schopenhauer geïntroduceerd en hierna bijzonder aan hem gehecht was, verklaarde dat hij zijn meester nooit een kunstenaar of een schrijver met zooveel geestdrift had hooren roemen als Schopenhauer. Eindelijk werd ook, in het jaar 1857, voor de eerste maal de wijsbegeerte van Schopenhauer aan de Universiteiten behandeld, te Bonn door Prof. Knoodt, in zijn college: „De philosophia Schapenhauriana" en te Breslau, door Körber: „De philosophia Schopenhauriana ejusque vi in scientiam naturalem". De Philosophische Faculteit te Leipzig schreef een prijsvraag uit, over een uiteenzetting en kritiek van de beginselen der philosophie van Schopenhauer" en in de „Revue des Deux Mondes" maakte Saint René Taillandier ook de Franschen bekend met de wijsbegeerte van den Duitschen philosoof.

Zeiden wij hierboven dat Schopenhauer te Frankfort de laatste jaren zijns levens in rust en kalmte doorbracht, dan willen wij hiermede niet beweren, dat hij de pen had nedergelegd en geheel werkeloos bleef.