is toegevoegd aan uw favorieten.

Arthur Schopenhauer

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Shakespeare legt den ouden koning Hendrik IV de volgende ■woorden in den mond:

„O heaven! that one might read the book of fate,

And see the revolution of the thimes,

_ — how chances mock,

And changes fill the cup of alteration With divers liquors! O, if this were seen,

The happiest youth, — viewing his progress through,

What perils past, what crosses to ensue, —

Would shut the book, and sit him down and die.

En ten slotte Lord Byron:

„Count o'er the joys thine hours have seen,

Count o'er thy days from anguish free,

And know, whatever thou hast been,

'Tis something better not to be!

Niemand echter heeft dit onderwerp zoo grondig en volledig behandeld, als, in onze dagen, Leopardi. Hij is er volkomen van vervuld en doordrongen; overal is de nietswaardigheid en de ellende van dit bestaan zijn thema; op iedere bladzijde van zijn werk stelt hij haar voor, maar met zulk een veelzijdigheid van vormen en afwisseling en met zooveel rijkdom aan beelden, dat hij nooit verveling wekt, maar altijd onderhoudend en opwekkend werkt.

Ooer den dood en zijn verhouding tot de onvernietigbcuirlieid van ons wezen.

De dood is de eigenlijke inspireerende genius of de Mussagetes der philosophie; daarom noemt Socrates hem Oxvxtbu Het zou zelfs, zonder den dood, moeilijk zijn te philo-

sopheeren. . , ,

Het dier leeft zonder een eigenlijke kennis van den dood, daarom verheugt het dierlijk individu zich onmiddellijk in de geheele onvergankelijkheid zijner soort, daar het zich van haar slechts als eindeloos bewust is.

Bij den mensch vinden wij, tegelijk met de rede, ook noodzakelijkerwijze de verschrikkelijke zekerheid van den dood.

Daar echter in de geheele natuur iedere ramp vergezeld gaat van een reumiddel of althans van een schadeloosstelling, helpt dezelfde reflexie, welke ons de kennis van den dood verschaft, ons ook aan metaphysieke beweegredenen, die ons troost aanbrengen, en welke het dier niet behoeft, noch kan ondervinden.

Op dit doel zijn voornamelijk de godsdienstige en wijsgeenge