is toegevoegd aan uw favorieten.

Arthur Schopenhauer

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel naar beiden tegelijk, door middel van samensmelting te vervaardigen zij, moeten wij aan het oordeel van Thorwaldsen overlaten.

Ik voor mij zou meer gevoelen voor de buste van Weisser, omdat zij Goethe's gelaatstrekken getrouw aan het nageslacht zal overleveren.

Een lauwerkrans om de slapen zou zeer passend, ja bijna onontbeerlijk zijn, maar hij moet niet het voorhoofd bedekken of beschaduwen. Is de buste van marmer, dan zou de lauwerkrans wellicht van brons kunnen zijn. In ieder geval zal men zorg dragen het gelaat niet naar omhoog te richten, welke fout begaan is bij het monument van Koning August van Polen, in de Nieuwe stad van Dresden; diens gelaat kan daarom nooit goed gezien worden.

De zijden van het voetstuk versieren met tafereelen uit Goethe's werken, en misschien op de eene zijde Clara, op de andere Margreta, en in het midden den duivel, die op den Blocksberg danst, aanbrengen, zou volgens mijn opvatting kinderachtig en belachelijk zijn. Alleen de symbolen der dichtkunst in het algemeen, uitgevoerd met smaak en volgens modellen der oudheid, zijn hier passend en waardig.

Bij groote afmetingen zou een voetstuk van gepolijst graniet op de wijze van de balustrade der brug tusschen 'het Paleis en het Operaplein te Berlijn, en de versiering er op van brons, een edelen en heerlijken indruk maken. Een tempeltje, een zuilendak, of dergelijken, ter beschutting van de buste, zou altijd verkleinend werken, en herinneren aan een heiligenkapelletje of een zomerpaviljoen.

Brons is in ons klimaat veel doelmatiger dan marmer, wil men dit echter toch gebruiken, dan zal de buste in den winter met een houten kast overdekt moeten worden, zooals dit te Dresden geschiedt, bij de schoone marmeren groepen van den grooten tuin voor het paleis.

Niet als motief, maar slechts terloops, voeg ik hier nog bij, dat een monument, volgens mijn opvatting, niet alleen oni de aangehaalde redenen moet beantwoorden aan het doel en het onderwerp, maar tegelijkertijd ook aan de middelen, die geheel alleen door de ontwikkelde en welgestelde klasse van een enkele stad van matige uitgebreidheid, verschaft moeten worden.

Want een standbeeld zal ongetwijfeld veel duurder worden, en wanneer de hierboven aangehaalde grondregelen niet valscli zijn, toch slechts op een schitterende misgreep uitloopen. Hier herinner ik aan den allereersten grondregel.