is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van spot, die suisden door zijn hoofd en toeterden in zijn ooren.

O God, daar was het weer! daar was het weêr!

Mie Korst! Mie Korst! loop je naar Mie Korst? loop je naar Mie Korst?! Zèg het Steven, zèg het dan toch, het is toch niet waar?! het is toch niet waar?!!

Hij was opgesprongen; zijn hand klemde zich krampachtig aan de tafel, zijn zwaar lichaam rilde...- Wild zagen zijn oogen om zich heen in de leêge, schemerige kamer

— Nee, née, néé! schreeuwde het wanhopig in

hem die andere stemmen tegen.

- Nee, née, néé!! 't Was laster, 't was laster! Dan, gillend: Leentje, Lééntje! geloof 't niet, geloof 't niet!! alleen naar jou ga ik, en kijk ik!

Maar de wind gierde, gierde in hoonend lachen, duivelsch, satanisch-uitdagend lachen. En waanzinnig van woede ineens, had hij de deur opengerukt, was buiten...

Die eerste oogenblikken zag hij niet, dacht hij niet. De wind hield hem gedrukt tegen een muur, zonder dat hij voort kon. Voor zijn blik een zwart ledig, als een gapende afgrond. - Dan zette hij zich schrap en duwde zich vooruit tegen den wind in, zich voorttrekkend aan de raamkozijnen, waar zijn nagels zich in vastkrampten.

Beneden op het strand was het wat beter; hij hoorde daar den wind boven zijn hoofd en kreeg nu en dan slechts de volle laag; kwakte neer. Maar opstaand ging hij weêr verder, ineengedoken, in een onbestemden