is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zou hij van de dames in de stad wel eens zoo iets gekregen hebben? Kom, wat kon 't haar ook schelen, ze wou durven.

„Miester "

„Wat is 't Pleunlief?" vleide hij zacht, met een blik naar de ruggen achter 't raam.

Zij begon te beven, ,,'k Heb oe al zoo lenk wat willen geven vanweges de moeite die je mit mien het... "

Zijn mager gezicht trok zich samen tot een lach.

,,'t Is mien een woar veurrecht en moeite? nei, dat

hê 'k er niet van " Hij maakte een buiging voor haar,

dat een lange haarlok voor zijn voorhoofd kwam te bengelen.

Net 'n heer toch.... dacht ze weêr, en toen, het pakje van onder haar boezelaar halend: ,,'k Had dit allenk ien 't loai liggen, 'k het 't êns gekregen moar 't schrieft veur miens te fien en noe decht ik, as oe 't gebruken kost...."

Hij wikkelde er het papier af: een klein nikkelen potloodje. Zijn groene oogjes knepen zich weêr dicht: erg

knussig vond-ie 't van 'r zei hij, doar most-ie 'r

toch 's efkes veur

Maar zij weerde hem af, verlegen, met toch een zalige tinteling door haar geheele lichaam. — Zij voegden zich nu buiten bij den ouden Dammers en zijn zoon.

„G'n oavend soam," zei Adriaan.

De oude boer schoof onrustig op zijn bank heen en weêr. Blijkbaar was hij met iets gewichtigs vervuld. Dan,