Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jas en zijn Engelsche pantalon en een paar treden van de trap opslieren.

Maar toen scheen een plotselinge vrees hen weer te verlammen, ze lieten hem los en hij krabbelde weer op de been.

Als een hond die heeft slaag gehad, volgde hij hen toen verder den weg af naar het dorp.

Zij stond in het bij-keukentje voor den spiegel en behaagziek boog haar lichaam zich van links naar rechts, van voor naar achter, want zij woü zichzelf nu eens goed bekijken, 't Was iedel.... zou haar moeder zeggen, maar moeder zag 't gelukkig niet en dan.... 't was immers voor hum; ze moest nu toch immers een dame worden, „tegen den tied dat ze mit 'm ien stad gieng weunen "

Zij beproefde een buiging te maken, zooals ze hem het straks had zien doen, toen-ie zei van dat-ie 't een voorrecht vond.... Een voorrecht, om haar Zij voelde

haar hart bonzen, een vreemd-heerlijk gevoel stroomde

door haar heen. Hij hield van haar, hij hield van haar!

scheen het als in haar te jubelen en toen, ineens heel teer, drukte zij haar rozig gezichtje tegen den deurpost en murmelde: „Mien jong, mien knappe heerige jong...."

Toen bedacht zij, dat ze nog wel een paar uurtjes naar 't dorp kon gaan, naar 't feest; vader vond het goed en.... misschien zou ze hem ook nog zien....

Het was buiten op den straatweg nu bijna geheel

Sluiten