is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geplaagd had, begon in haar op te lichten het besef dat zij iets wachtte ...

Wat wachtte zij?

Nu, dat ze geen kind meer was, vonden de dorpelingen haar vreemder, voor hun botte hersens onbegrijpelijker, dan ooit.

's Morgens, als Thea met haar takkenvracht over den schouder uit het bijgelegen bosch door den hollen weg voorbijkwam, scholen van alle kanten de vrouwen samen, slordig en vuil in klammige jakken en viezige mutsen; kakelden luid-op door elkaar over Thea. En allen vonden het schandalig dat de meid, nu ze toch oud genoeg was, nog niet naar stad wou om een dienst te zoeken, wanneer ze te grootsch was om een jong te nemen, zooals zij allemaal gedaan hadden, en een eigen hut te betrekken. Nu was ze Geurte maar tot last en Geurtewashet schepsel toch warempel voor geen cent verplicht. Kon zij het helpen dat haar vent haar sloerie van een zuster liever zag dan haar En dan giegelden de wijven en fluisterden over haar eigen mans, die waren nèt zoo....

Wanneer, bij die samenscholingen, Geurte-moei zelve zich vertoonde, was 't lawaai nog eens zoo groot als anders. Dan schetterde haar rauwe snerp-stem dat ze zich door die meid niet langer koejonneeren liet, in haar machtelooze woede zwaaiend met haar wiek-armen, en dan schreeuwden de vriendinnen dat ze groot gelijk had, zoo'n meid, zoo'n slet, verzuipen moesten ze d'rü