is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bloed hem uit den neus gesprongen was; — maar zwaar voelde zij hare physieke zwakheid bij die brute kracht, waartegen haar trots niets vermocht, en het eenige middel aan die beestige woestheid te ontkomen was te vluchten.

Zoo vluchtte zij vaak, midden op de hei, zooals ze als klein meisje Geurte-moei ontvluchtte met haar sprookjesboek, en dan wierp ze zich ianguit hartstochtelijk voorover op den grond en schreide lang van walg en vernedering

De dagen volgden elkander, zomer op winter, winter op zomer, wit-schroeiend in zon of killig-somber van regen, en zij deed haar dagelijksche plichtjes, machinaal, haar zwakke kracht opschroevend tot een beetje hardingsvermogen voor de grove bezigheden van haar ruwe sleurleven. En onderwijl dwaalden de gedachten rusteloos in haar hoofd om, als een woelende chaos, die haar afmatte. Zij dacht over alles, over een vlieg die langs haar heenzoemde, een barst dien zij ontdekte in een aarden pot.

Daar doolde dan haar denken om heen: of nu zoo'n vlieg óok zou denken kunnen en of dat gonzen het gepraat zou zijn van vliegen tegen elkaar en hoe het komen zou dat, als je tegen 'n pot aanstootte, er dan een barst in kwam.

Zoo werkten hare hersenen den ganschen dag door, vermoeiend en als was er iets in haai- hoofd, dat getrokken werd van links naar rechts, van rechts naar links

Ook als haar werk was afgedaan en ze, vrij, over de