is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dien Zondag-middag was hij al vroeg aan haar huis. om haar voor hun eerste wandeling af te halen.

Zij hadden er naar verlangd, die gansche week door, van den Dinsdag-avond af, waarop hun engagement was publiek geworden. Ze kenden elkaar nog maar zoo heel weinig, waren eigenlijk nog nooit samen alleen geweest, stelden zich nu zoo heel veel voor van die eerste oogenblikken samen, zonder menschen om zich heen, die hen onvrij en beklemd zich deden voelen.

Nu, dien Zondag, was het heerlijk weer; de vogels zongen en de hemel blauwde, en alles was zoo gulden en mooi rondom hun jonge liefde, die zij nu eindelijk, eindelijkelkander zouden kunnen uitjubelen, vrij, zonder onbescheiden blikken om het heiligste te bespieden dat zij hadden.

Zoo philosopheerde Otto, terwijl hij op de stoep van zijn meisjes huis stond te wachten tot hem zou worden opengedaan.

In zijn ooren klonk nog na de heldere metaal-galm van