Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorschijn: kiekeboe, kiekeboe!, waarbij zusje kraaide van pret. Heel anders dan vroeger, zoo vroolijk, voelde Hannes zich. Om den scheldnaam „gekke Hannes" bekommerde hij zich in 't geheel niet meer. Hij hoorde 't nauwelijks als hij droomend langs de straat of over den landweg dwaalde.... Zusje zou grooter worden; eerst zoo groot als zus Ant nu was en later zoo groot als moeder. En hij óok zou groot worden, zoo groot als vader, en dan zou hij een huis bouwen in de stad en met zusje trouwen. Heerlijk, heerlijk zou dat alles worden later! Het scheen nu nooit meer of het leêg was in zijn hoofd en of zijn armen en beenen verkeerd zaten aan zijn lichaam. Heel prettig en gewoon voelde hij zich en de lucht boven hem en het koren waartusschen hij liep, alles was zoo mooi goud en blauw en rood. En als vader hem afsnauwde, kroop hij niet bang wèg meer, als anders, maar durfde hij lekkertjes denken: stik jij maar, omdat hij nu wist dat hij óók een man zou worden, later, en wonen met zusje in het mooie huis....

Maar eens dat hij kiekeboe met haar speelde, sloeg een tip van 't wiegekleed in zusjes oog en begon zij te schreien en met de handjes naar hem te slaan en hem te schoppen met haar bloote voetjes. En ineens voelde hij toen pijnlijk, dat van al zijn mooie denken niets komen zou: dat zusje grooter zou worden en vuil, net als zus Ant, en dat haar blauwe oogjes hem zouden gaan aanzien

Sluiten