is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die hem rondom aangreep en meesleurde, meesleurde de

ruimte in En het was de locomotief niet meer, die

hem voerde; het werd alleen die onverklaarbare macht waaraan hij was overgegeven, willoos en zonder vermogen ....

Met open mond en groote oogen bleef hij maar leunen, zonder handelen en zonder denken, als was handelen en denken onnut tegenover die macht, die hem sleurde

Witman moest hem bij den schouder vatten eer hij hoorde.

„Jongen, Bas, slaap je weêr; waar is de oliekan? "

Werktuigelijk begon hij nu zijn werk te doen; goot olie hier en daar tusschen de machines.

Buiten, in de verte, pikkelden reeds de lichten deistad door de schemering heen ....

Zijn loon was hem uitbetaald; de rijksdaalders rammelden in zijn wijden zak, terwijl hij nu langzaam en moê, zoo vreemd-vast de grond onder zijn voeten, langs de steenkolen-loodsen naar de stad slenterde. In een pakje onder zijn arm droeg hij zijn boezeroen, dat hij zijn moeder thuis zou geven om uit te wasschen; over zijn schouder bungelde zijn tinnen drank-flesch.

Er was nu niets van de blijheid meer in hem van straks, dat oogenblik voor het vuur, toen hij aan den dag vrijaf gedacht had en samenzijn met Ka-Bet Zóó, als

hij zijn moê, dooreengeschud lichaam nu voortsleepte langs de donkere kolenschuren, half struikelend nu en