is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had hij een loom en zwaar gevoel in 't achterhoofd, dat hem 't geregeld denken die eerste oogenblikken onmogelijk maakte.

Het scheen nog midden in den nacht te zijn; door de enkele bestoven glaspan boven zijn hoofd viel een bleeke, witte glans naar binnen op zijn stroomatras, en eerst langzaam aan, terwijl hij nu half overeind zat en met zijn vuist de vakerige oogen uitwreef, verzamelden zijne gedachten zich tot de vage herinnering van wat er den vorigen avond was gebeurd.

En dadelijk was het toen een breede, dreinige stroom van berouw, die door hem heengolfde, er verzwolg het arme vleugje van geluk, dat wilde opwimpelen bij de gedachte aan dien vrijen Zondag, Ka-Bet! Daar was

het nou weer, daar hadt je het nou weêr; hij had zich beroerd gevoeld en zich toen maar weêr laten meêsleepen als gewoonlijk

Een pijnlijk gevoel schrijnde achter zijn voorhoofd. Hij streek zich met de hand langs de slapen. — Hoe was

het ook weêr wat was er ook weêr gebeurd ?....

O ja, bij de Rooie.... Jan Verveer en Gele Hein waren aan 't vechten geraakt.... om die cent die op den grond

gevallen was en toen toen waren de anderen

óók aan 't bakkeleien gegaan en toen had-i dien slag tegen z'n kop gehad. Hij moest toen wel buiten westen zijn geraakt en door de kameraden zijn thuisgebracht... Ka-Bet! Ellendige, ellendige kerel. .. zwakkeling...

Langzaam hief hij zich van 't stroo overeind; stond