is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeder, was er die ruimte nog, die hij voélde door de wanden heen en die den angst in hem gaande hield.

Hij voelde zich die vrije dagen stuwen weer naar het oogenblik heen, dat hij de locomotief beklimmen zou en weêr stormen voort.... voort....

Toen had hij Ka-Bet leeren kennen en haar moeder, en sedert waren de oogenblikken détór doorgebracht, in t kleine, heldere kruidenierswinkeltje, als rustpunten geweest op zijn wilde tochten. De wijdheid der velden en verre luchten scheen hier gekrompen tot de stille intimiteit der lage, gebalkte zoldering en de vier dicht opeen-staande muren; het dreunend gedaver der locomotief versmolten tot den rustig-klaren lach van Ka-Bet. De klamme vuilheid van zijn stokers-bestaan gleed hier als van hem af en hij voelde zich mensch worden mèt de anderen, vrij bewegend zijn armen en beenen en hoofd, door geen vreemde macht nu meer gedreven.

Tot Ka-Bet, 's avonds, gapend en knippend met de oogen, zei dat ze slaap had en morgen al weêr zoo vroeg d'r uit moest, en hij opstond en ging en zich in de jacht weêr voelde opgenomen dagen dagen

Toen Bas voor de tweede maal ontwaakte, was het veel lichter op zijn zoldertje geworden. Door de glaspan zag hij de lucht nu effen blauw: dat beloofde mooi weêr.... en opeens, door het blijde denken daaraan, waren zijn gedachten nu ook weêr geheel en stiéelendvól bij Ka-Bet En nou wow-d-i het toch laten voortaan;