Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij de Rooie zouden ze hem niet terugzien; het was de laatste m&al geweest!....

„Bas! Bas!" —

Zijn moeder riep hem, beneden aan de zoldertrap. „Ja mensch, ja, hou je gemak!" schreeuwde hij terug. En in de vroolijke stemming waarin hij nu gekomen was, een straatmopje tusschen de tanden, sprong hij de wrakke traptreden af.... ontving deemoedig een scheldpredicatie over zijn thuiskomen, dien vorigen avond....

III.

Al vroeg, dien Zondagmorgen, was hij op weg naar Ka-Bet, en in zijn blijde verwachting begon nu een lichte beklemming te stroeven: hoe zich te gedragen, als hij bij haar zou zijn.

Het was een mooie herfst-ochtend. De straten lagen zoo rustig en stil in de zon; de huizen stonden met frissche kleuren tegen de blauwe lucht; witte, pluimige wolkjes dreven in een meer van lichtglans.

Beneden, op de trottoirs, liepen enkele kerkgangers, zwart en netjes in hun Zondagskleêren, de vrouwen met kerkboeken in de hand, die guld-fonkelden in de zon. En allen keken zoo vreugdig, zoo tevreden, als waren ze allen bekenden van elkaar en als waren ze ook allen bekenden van hèm, — Bas.

Vanuit een openstaande kerkdeur ruischten orgeltonen tot hem; van een sigarenmagazijn aan de overzij der

9

Sluiten