is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de wangen gegutst. Ze voelde zich zoo klein en bang, bij de groote, brute stiefdochter, die bijna even oud was als zij.

„Nou, — hebben ze?" herhaalde nu ook de zuster.

Jop, haar stiefzoon, had een stuk brood uit de kast gehaald, en stond daar nu op te kauwen, in een hoek.

„Ja ..."

Het kwam haar nauwelijks van de lippen. Messers, stil en zwart op zijn stoel, de oogen onder den ruigen haar-bos nu glurend naar links, de tafel, waarheen de pap verhuisd was, liet een onheilspellend geknor hooren. Ineens toen stond hij overeind, sprong, luider knorrend, op de tafel toe, slurpte, gebogen staande over de teil, een paar lepels pap naar binnen. Kletterend regende het langs zijn baard weer in den schotel neer.

Het was het sein geweest om te beginnen.

Martha schopte haar klompen uit, die schurend over den steenen vloer een eind voortglitsten. Zoo zat zij aan, schraal en lang en pokdalig, in groezelig katoenen jak, de puntige ellebogen op tafel, de groote platte voeten in paarse kousen, waar de teenen doorstaken, op de sporten van haar stoel. Bet, haar zuster, klein en ziekelig, met hooge schouders, zat naast haar, af en toe haar rug tegen de stoel-leuning heen en weer schurkend.

Toen — haastige, lichte voetstapjes, die opklakten in de steeg-holte.

„Daar heb je d'r", gromde Martha onverschillig.

„De hoedenjuf !" giggelde Bet tegen Jop, hem bij

den arm vattend.

10