Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer voor jalouzie gehouden en er geen geloof aan willen slaan; tot zij 't plotseling hoorde van Griet Busman zelf, die haar valsch-lachend op hun bruiloft noodigde. Een paar weken later waren ze dan ook getrouwd. Ze had Messers geen enkele maal meer vóór dien tijd kunnen spreken.

Eenige maanden daarna was haar kind gekomen en de misère begonnen. Half dood geslagen door haar dronken vader, met schaamte en schande overladen, had ze hun kelder in 't steegje moeten verlaten en ergens anders met haar kind een toevlucht zoeken. Zwak en ellendig, half ziek van vermoeienis en ontbering sleepte ze zich iederen dag, evenals voorheen, naar de fabriek, de kleine Marie in de hoede van een medelijdende buurvrouw achterlatende. Een paar jaar had ze zoo voortgesukkeld en 't was vreemd, dat Marietje dien tijd was te boven gekomen.

Het huwelijk van Messers was heel ongelukkig geweest. Zijn vrouw verwaarloosde den boel en hij geraakte aan den drank. Na twee en een half jaar stierf de vrouw. — Toen was Messers haar weer langzaam gaan naderen. In 't eerst had zij zich schuw teruggetrokken in haar eenzaamheid. Ze verachtte hem, en nooit, nooit wilde ze meer wat met hem te maken hebben. — Maar Marietje was ziek geworden en zij had in haar wanhoop van het kind te zullen verliezen, geen raad geweten.

Op een avond, dat zij stil schreiend bij het bedje zat, was Messers ongevraagd binnen gekomen met eenige versterkende middelen, die hij van zijn weekloon had gekocht. Hij vroeg haar, met die zachte, overredende stem, die

Sluiten