Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het werd twaalf uur, éen uur Toen klonken de

bekende, haastige stapjes. Vrouw Messers sprong op. De deur ging open; Marie, rood, met betraand gezicht, kwam binnen. Aarzelend trad zij op haar moeder toe, sloeg haar armen om haar hals.

Zij weende zachtjes; hare wangen gloeiden. — Toen eindelijk, door haar snikken heen, fluisterend: „O moedertje

zoo heerlijk was 't Hein.... en.... o moeder, moeder, hij heeft beloofd, dat hij me trouwen zal!...."

1900.

Sluiten