is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verrichtten, 's Morgens in de vroegte, in het fletse druillicht, verlieten ze reeds het dorp, in dof-eentonig stampen van hun logge schoenen op den drogen aardweg. Tegen achten, half negen, vertoonden zich meestal wat vrouwen buiten de huisjes, in smoezel-witte onderrokken en warrig haar. Die staken met emmers en potten dan vlug-loopend den weg over naar den waterkant, waar ze spoel-plasten of water schepten.

Wat vroeger waren dan al enkele kinderen te voorschijn gekomen; speelden nu drenzig en kribbig over den weg; werden door scheldende moeders dan van den walkant weggetrokken; weêr in huis gesleept....

II.

Op vijf minuten afstand van het dorp, waar de roode aardweg langs de vaart een bocht nam naar het Noorden, woonde, aan de overzij van 't water, de oude Sanders met zijn kleindochter. Sinds jaren woonde hij daar, in 't kleine, vervallen brugwachterswoninkje met het poppige moestuintje er rondom.

De groente-boeren, die iedere week met hun schuiten naar de stad voeren, herinnerden zich niet ooit een ander de brug te hebben zien opendraaien dan Sanders, 't korte, schrale ventje met zijn comisch bocheltje. — Alleen, de enkele malen dat Sanders ziek was geweest, was hij wel door zijn kleindochter vervangen.

Bertha, zoover ze zich in hare jeugd terug-herinneren