is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

later weêr buiten met zijn uniform-pet op, en begon toen haastig de brug open te draaien.

Een schip met turf, getrokken door twee zweetende mannen in gareel, kwam log-loom aanzakken. Een harige kerel aan 't roer riep nog iets tegen Sanders, die dadelijk toen vijf vingers opstak.

Joost Brammen was lanterfantig over 't bruggehekhet schip gaan liggen nakijken ....

V.

Sanders toonde zich de laatste dagen spraakzamer dan ooit te voren. Zijn weggezonken oogjes schenen iets van hun dofheid verloren te hebben; als hij sprak brabbelde hij ook minder dan vroeger, wist zijn zinnen beter, sneller uit te brengen. Ook ging hij veel meer dan anders naar het dorp, Bertha zeggend zoo lang op de brug te passen.

Zij giste wel, wat hij in't dorp ging doen; een paar malen had zij hem verstolen de drankkruik onder zijn jasje zien stoppen; — ook was hij, twee keer dicht achtereen, op onvaste beenen teruggekeerd. — Toch durfde ze nog niets zeggen.

Maar eens op een avond was hij buitengewoon druk en levendig. Hij was niet bepaald dronken, maar gestikuleerde met zijn nietige armpjes en zwabberde zijn rimpelig hoofdje met 't kalotje heen en weêr. En uit de onduidelijk geraffelde woorden meende ze te moeten