is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sjouw daar vóór hem aan het water. Zoo veilig en net stond hier zijn spulletje tusschen al die andere huizen, zoo kleurig, zoo fleurig, zoo goed in de verf, zoo fijn afstekend bij al dien rommel van vuil-berookte booten en

smerig sjouwvolk. Tra la, tra la, tra la tata....

van louter pleizierigheid trommelden zijn dikke, roode vingers een deuntje tegen den deurpost aan en even lateischoot hij zijn gelagkamer binnen, om een paar sjouwers te helpen, die een borrel vroegen.

Warm en zweetig stonden zij voor de toonbank, in paarsgeruite boezeroenen. Verkamp daalde even uit zijn hemeltje neêr, vroeg naar 't werk, maakte een opmerking over 't goddelijke weer. Een der mannen bromde iets van „verrekte warmte," sloeg zijn borrel naar binnen, streek zich met zijn mouw het zweet van 't voorhoofd. Toen gingen beiden weêr naar de schepen terug. Klitterend liet Verkamp

de centen in zijn laatje glijden Voor Sophie, alles

voor Sophie dat zou eerst een sjijne dame worden!....

En zijn kleine, bewegelijke oogen gluurden op-zij naar 't portret aan den wand, boven de tapkast, een hei-kleurige, goedkoope prent, koningin Sophie voorstellende.

Hij gaf de plaat een genadig knikje; slofte dan op zijn fluweelen muiltjes weêr naar de deur, om zich verder door het zonnetje te doen bekoesteren.

III.

Fietje was met een licht schrikje wakker geworden.