is toegevoegd aan uw favorieten.

Studies

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gegaan en had hun aangeboden den jongen als hulp op zijn schuit te nemen tegen vrijen kost en inwoning. Doris was toen vijftien jaar geweest en heel wat mans; sedert was hij altijd bij hem gebleven, en hij, Ouwe Jan, beschouwde den jongen zoowat als zijn zoon, vooral toen diens ouders kort na elkaar stierven en hij alle drie zijn kinderen - want sinds was dat met Greta gebeurd verloren had.

Hij was niet altijd een makkelijk zeilschip, die Doris; er zat iets van het losse van zijn ouders in, die behoefte van elk oogenblik tusschen 't werk uit te breken en aan de zwier te gaan Hij, voor zich, voelde nu nog dikwijls het moeielijke van vader en moeder tegelijk te zijn. Kijk.... als de goeie God nou mijn vrouw had in leven

gelaten mocht hij dan zoo wel eens denken; maar

Doris had een hart als goud, en dat was meer dan je

van velen zeggen kon En misschien, later als

de jongen eens een goeie vrouw kreeg....

Eerst ver in den nacht raakte Ouwe Jan zoowat in een lichten dommel.

III.

Den volgenden morgen werd hij het eerste wakker en stootte het luikje weg boven zijn hoofd om wat frissche lucht te krijgen. De hemel was grauw-bewolkt; het zou

weer een dag van mist en triestigheid zijn dacht hij

zuchtend. — Naast hem, zijn stoere lichaam zoo klein