Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegelijkertijd de ziel van Egypte, het geheim van zijn staatkunde en zijn belangrijke rol in de wereldgeschiedenis.

Onze geschiedschrijvers spreken op denzelfden toon over de pharao's als over de despoten van Ninivé of Babyion. Voor hen is Egypte, evenals Assyrië, een absolute en heerschzuchtige monarchie, slechts met dit verschil dat het eerste eenige duizenden jaren langer bestaan heeft.

Weten zij, dat het koningschap in Assyrië het priesterdom overheerschte om het als werktuig te gebruiken, terwijl het priesterdom in Egypte het koningschap aan zijn wil onderwierp en nimmer op zijn post ontbrak, zelfs niet in de moeilijkste tijden; terwijl het aan de koningen de wet voorschreef, de tirannen verjoeg en steeds het land bleef regeeren; en dit alles dank zij een intellectueel overwicht, een diepe en verborgen wijsheid, die door geen enkele instelling van onderwijs ooit of in eenig land geëvenaard is ? Ik kan dit moeilijk gelooven. Want verre van ontelbare gevolgtrekkingen te maken uit dit voornaamste feit, hebben onze geschiedschrijvers het nauwelijks opgemerkt en schijnen zij er hoegenaamd geen waarde aan te hechten. Men behoeft echter geen oudheidkundige of taalgeleerde te zijn om in te zien, dat de onverzoenlijke haat tusschen Assyrië en Egypte daaruit voortkomt, dat de twee volken in de wereld twee tegengestelde beginselen vertegenwoordigden en dat de Egyptische staat zijn langdurig bestaan te danken had aan een godsdienstig en wetenschappelijk verband, dat sterker was dan alle omwentelingen.

Sluiten