is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(later ontstaan door aanslibbing van den Nijl) nog niet bestond, zetelde het monsterachtige, symbolische dier reeds op zijn granietheuvel, op korten afstand van den Lybischen bergketen en keek naar de zee, wier golven aan zijn voeten braken, op de plaats waar zich heden de zandwoestijn uitstrekt. De sphinx, het eerste scheppingswerk van Egypte, is zijn voornaamste symbool, zijn sprekend kenmerk geworden.

De oudste, menschelijke priesterschap beeldhouwde haar als zinnebeeld van de rustige en ontzagwekkende natuur in al haar mysterie. Een menschenhoofd' rust op het lichaam van een stier met leeuwenklauwen en spant zijn adelaarswieken over zijn lenden. Het is de aardsche Isis, de natuur in de levende eenheid van haar rijken. Want deze priesters uit onheuglijke tijden wisten en leerden reeds, dat in het groote ontwikkelingsverloop de menschelijke natuur uit de dierlijke natuur voortkomt. In deze samenstelling van stier, leeuw, adelaar en mensch worden ook de vier dieren uitgedrukt, voorkomende in het vizioen van Ezechiël, die de vier samenstellende elementen van den microcosmos en den macrocosmos voorstellen : water, aarde, lucht en vuur, grondslag der occulte wetenschap. Als de ingewijden dan ook in latere eeuwen het heilige dier zien aan den ingang der tempels of in de grafmonumenten, zullen zij in zich zelf de mysterie voelen leven en in stilte de vleugelen van hun geest toevouwen over de innerlijke waarheid. Want vóór Oedipus zullen zij weten dat de oplossing van het raadsel van de sphinx de mensch is, de microcosmos,