is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bijgeloovig en onjuist zijn; het eenig ware is de godsdienstige geschiedenis dermenschheid.Yan dit standpunt neemt men slechts de stroomingen waar, die om de aarde heengaan. Het Egyptische volk, het onafhankelijkste en het meest geslotene van alle, voor invloeden van buiten af, kon zich aan die algemeene wet niet onttrekken. Vijf duizend jaar voor het begin onzer jaartelling straalde het licht van Rama, dat in Iran ontstoken was, over Egypte en werd de wet van Ammon-Re', den zonnegod van Thebe. Door deze wetgeving was het instaat aan zooveel woelingen het hoofd te bieden. Menes was de eerste koning van het recht, de eerste pharao, die deze wet tot uitvoering bracht. Hij wachtte zich wel aan Egypte de oude godenleer, die ook de zijne was, te ontnemen. Maar hij legde er zich op toe deze te versterken en tot ontwikkeling te brengen, door er een nieuwe maatschappelijke regeling aan te verbinden: de priesterschap, d. w. z. het onderricht aan een hoogsten raad; de rechtspraak aan een anderen; het bestuur aan deze twee samen; het koningschap door hen aangewezen en aan hun toezicht onderworpen; betrekkelijke onafhankelijkheid van den „nomos" of gemeente, als grondslag der maatschappij. Dit kunnen wij de regeering der Ingewijden noemen. Haar grondslag was een samenvatting van kennis, bekend onder den naam van Osiris (O Sir-Is), het hoogste verstand. De groote pyramide is er het symbool van cn de wiskunstige uitdrukking. De pharao, die zijn inwijdingsnaam uit den tempel ontving, die op den troon de kunst uitoefende van priester