is toegevoegd aan je favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en vorst tegelijk, was dus wel een heel ander persoon dan de Assyrische despoot, wiens willekeurig gezag op misdaad en bloed berustte. De pharao was de gekroonde ingewijde of tenminste de leerling en het werktuig der ingewijden. Eeuwen lang zullen de pharao's, tegenover het despotische Azië en het regeeringlooze Europa, de wet van den Ram verdedigen, die toen als zinnebeeld stond voor de rechten van rechtvaardigheid en internationale arbitrage.

Tegen het jaar 2200 voor Christus, maakte Egypte de verschrikkelijkste crisis door, die een volk kan doormaken : een vijandelijken inval en gedeeltelijke verovering. De Phenicische inval zelf was het gevolg van de groote godsdienstige scheuring in Azië, die de volksmassa's opgezweept had, door tweedracht te zaaien in de tempels. Geleid door de herders-koningen, Hyksos genaamd, breidde deze inval zich stormenderhand uit over de Delta en Midden-Egypte. De schismatieke vorsten brachten een bedorven beschaving, Ionische verwijfdheid, Aziatische weelde, de zeden van den harem en een ruwen afgodendienst met zich mede. Het bestaan van Egypte, als natie, was aangetast, zijn intellectualiteit in gevaar, zijn algemeene zending bedreigd. Maar het bezat een kern van leven, d.w.z. een georganiseerde macht van Ingewijden, bewaarders van de kennis van Hermes en Ammon-Re'. Wat deed deze kern ? Zij zonderde zich af in het diepst der heiligdommen en trok zich in zich zelf terug, om den vijand beter weerstand te kunnen bieden. Oogenschijnlijk boog de priesterschap