is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gedompeld zijfc, is de stoffelijke wereld, waar de aardsche menschen leven. Maar het vuur dat gij uit de diepten hebt zien oprijzen, is het goddelijk Woord. God is de Vader, het Woord is de Zoon, hunne vereeniging is het Leven. — Welk wonderbaar zintuig is in mij ontstaan ? sprak Hermes. Ik zie niet meer met de oogen van mijn lichaam, maar met die van den geest. Hoe komt dat ? — Kind der stof, antwoordde Osiris, dit komt, omdat het Woord in u is. Het Woord zelf, het gewijde vuur, het scheppende woord, hoort, ziet en handelt in u! —

— „Als dit zoo is, sprak Hermes, toon mij dan het leven der werelden, het pad der zielen, vanwaar de mensch komt en waarheen hij terugkeert. — Uw wensch zal geschieden.

Hermes gevoelde zich zwaarder dan steen worden en viel als een meteoor door de ruimte. Eindelijk bevond hij zich op den top van een berg. Het was nacht; de aarde was donker en kaal; zijn ledematen schenen hem loodzwaar toe. — Sla uw oogen op en zie! zeide de stem van Osiris.

Toen zag Hermes een wonderbaar schouwspel. De oneindige ruimte, de sterrenhemel omhulde hem met zeven lichtgevende sferen. Met een enkelen blik bemerkte Hermes de zeven hemelen, die boven zijn hoofd gerangschikt waren als zeven doorschijnende, concentrische bollen, terwijl hij zelf in het middelpunt geplaatst was. De laatste bol had den Melkweg tot gordel. In iedere sfeer wentelde een planeet vergezeld van een beschermgeest, verschillend van vorm, ken-