is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar teugellooze liefde voor de stof de herinnering aan haar afkomst verliest, keert de goddelijke vonk die in haar was en die stralender dan een ster had kunnen worden, terug tot de etherische sfeer als een levenloos atoom — en de ziel wordt in den maalstroom der grove elementen opgelost.

Bij deze woorden van Osiris sidderde Ilermes. Een loeiende stormwind hulde hem in een donkere wolk. De zeven sferen werden onzichtbaar door dichte dampen. Daarin zag hij menschelijke gedaanten die vreemde kreten uitstootten en meegesleept en verscheurd werden door monsterachtige, dierlijke gestalten, te midden van geweeklaag en verschrikkelijke godslasteringen.

— Dat is, sprak Osiris, het lot der onherroepelijk verlaagde en verdorven zielen. Haar marteling eindigt eerst bij haar vernietiging, die verlies van alle bewustzijn is. Maar zie, de nevels trekken op, de zeven sferen worden weder aan het uitspansel zichtbaar. Kijk naar dezen kant. Ziet gij dien drom zielen, die naar de maansfeer tracht op te klimmen ? Enkele worden voortgestuwd naar de aarde als een zwerm vogels onder de vlagen van den stormwind. Andere stijgen met breeden vleugelslag naar de hoogste sfeer op, die ze in haar omwenteling medevoert. Eens daar, herkrijgen zij het inzicht der goddelijke dingen. Maar dón stellen zij zich niet tevreden met ze te weerkaatsen in den droom van een onmachtig geluk. Zij laten zich cr geheel van doordringen met al dc helderheid van het door smart verlichte bewustzijn, met al de kracht van den in den strijd gestaaiden wil. Zij wor-