is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gaven ten opzichte van zichzelf en het heelal, brachten ongetwijfeld een diepen indruk teweeg, wanneer zij te midden van de verheven rust van een Egyptischen nacht gegeven werden op de tinne van een Thebaanschen tempel. De poorten, daken en witte terrassen der tempels, zichtbaar tusschen de donkere massa's vijgen- en tamarindeboomen, sluimerden aan zijn voet. Op eenigen afstand stonden groote monoliethen, kolossale standbeelden ter eere der Goden, als onverbiddelijke rechters langs den kalmen waterspiegel van den Nijl geschaard. Drie pyramiden, geometrische figuren opgebouwd uit den vierhoek en het heilige zevenvoud, waren flauw aan den horizon zichtbaar, terwijl haar driehoeken zich op afstanden van elkaar tegen het lichte grijs der lucht afteekenden. Het ondoorgrondelijk uitspansel wemelde van sterren. Hoe beschouwde hij nu deze sterren, die men hem als toekomstige verblijfplaatsen afschilderde, met andere oogen! Toen eindelijk de gouden sikkel der maan gelijk een bootje uit den somberen waterspiegel van den Nijl, die als een blauwachtig lint aan den horizon verdween, oprees, meende de nieuwe ingewijde de bark van Isis te zien, die op den stroom der zielen vaart en ze naar het licht van Osiris medevoert. Hij dacht aan Het Boek der Dooden en de beteekenis van al deze symbolen ontsluierde zich thans voor zijn geest. Na al hetgeen hij gezien en geleerd had, kon hij zich in het' schemerrijk van Amenti wanen, het geheimzinnige rijk tusschen het aardsche en het hemelsche leven, waar de gestorvenen, die eerst zonder oogen en zonder