Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewijd, in de maan der liefde. Het kind kwam ter wereld; toen het een jaar oud was, bracht zijn moeder het op aanraden van de Delphische priesters naar den tempel van Adonaï, in een vallei van den Libanon gelegen. Da&r ontving het den zegen van den hoogepriester. Vervolgens keerde het gezin naar Samos terug. De zoon van Parthenis was schoon, zacht en bezadigd en bezat een sterk gevoel voor rechtvaardigheid. Uit zijn oogen straalde de dorst naar kennis en dit gaf aan al zijn handelingen een verborgen kracht. Verre van hem tegen te werken hadden zijn ouders zijn vroege neiging tot wijsgeerige studie aangemoedigd. Hij had naar hartelust kunnen spreken met de priesters van Samos en met de geleerden, die in de Ionische staten scholen begonnen te stichten, waar de physische wetenschappen onderwezen werden. Op achttienjarigen leeftijd had hij de lessen van Hermodamas van Samos gevolgd; toen hij twintig was die van Pherecydes te Syros; hij had zelfs te Milete met Thales en Anaximander gesproken. Deze meesters hadden nieuwe vergezichten voor hem geopend, doch geen een had hem bevredigd. Tusschen al hun tegenstrijdig onderricht zocht hij een innerlijk verband: de synthese en de eenheid van het groote Al. Nu moest de zoon van Parthenis die crisis doormaken, waarop de geest, overprikkeld door de tegenstrijdigheid van alle dingen, in een uiterste poging al zijn krachten vereenigt om het doe! voor oogen tc krijgen cn den weg te vinden, die naar de zon der waarheid, naar het hart van het leven voert.

Sluiten