is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en zinsverrukking van den Ingewijde van Isis, zoowel als van den schijnbaren dood in cataleptischen toestand van den Adept en zijn opstanding in het licht van Osiris. Pythagoras maakte al die verschillende toestanden door, die hem in staat stelden zich de leer van het Licht-Woord of van het Universeele Woord en die van de menschelijke ontwikkeling door zeven planetarische cyclussen als wezenlijk bestaande voor te stellen, niet slechts als een ydele theorie, maar als iets dat hij werkelijk doorleefd had. Bij deze duizelingwekkende omhoogstijging werden de proeven bij iedere schrede gevaarlijker. Honderdmaal waagde men zijn leven, vooral als men wilde komen tot de beheersching der occulte krachten, tot de gevaarlijke beoefening der magie en theilrgie. Evenals alle groote mannen vertrouwde Pythagoras op zijn gelukkig gesternte. Niets wat tot kennis leidde, schrikte hem af en de vrees voor den dood weerhield hem niet, omdat hij het leven aan de andere zijde van den dood zag. Toen de Egyptische priesters een buitengewoon krachtige ziel in hem ontdekt hadden en die onpersoonlijke liefde voor wijsheid, die het zeldzaamste op de wereld gevonden wordt, ontsluierden zij hem de schatten van hun ondervinding. Bij hen vormde en ontwikkelde hij zich. Daar kon hij de heilige mathesis grondig bestudeeren, de kennis der Getallen of universeele beginselen, die hij tot middelpunt van zijn stelsel maakte en op geheel nieuwe wijze formuleerde. De gestrenge tucht in de Egyptische tempels leerde hem aan den anderen kant de wonderbare kracht kennen van den