is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenheid en het onderling verband van alle wetenschappen in de natuur aantoont. Zij verdient dien naam slechts, op voorwaarde dat zij het orgaan en de samenvatting van alle andere kennis is. Dit nu was de rol, die in de Egyptische tempels de kennis van het heilige Woord speelde, die Pythagoras onder den naam van Leer der Getallen geformuleerd en nauwkeurig omschreven heeft. Zij maakte er aanspraak op den sleutel te geven van het bestaan, de kennis en het leven. De Adept, bijgestaan door den Meester, moest beginnen met haar beginselen in zijn eigen denkvermogen te overpeinzen, vóór de vele toepassingen ervan in de oneindigheid der concentrische sferen van ontwikkeling te kunnen volgen.

Een der moderne dichters heeft deze waarheid voorvoeld, wanneer hij Faust af laat dalen bij de Moeders, om de schim van Helena met leven te bezielen. Faust grijpt den magischen sleutel, de aarde ontzinkt aan zijn voeten, een duizeling bevangt hem, dan stort hij in de ledige ruimte. Eindelijk bereikt hij de Moeders, die over de vormen, afkomstig uit het groote Al, waken en wezens doen ontstaan naar het model der oerbeelden. Die Moeders zijn de Getallen van Pythagoras, de goddelijke krachten der wereld. De dichter heeft ons de siddering van zijn eigen denken weergegeven bij dien sprong in de diepten van het Ondoorgrondelijke. Voor den Ingewijde der oudheid, in wien het rechtstreeksch gezicht door middel van zijn denkvermogen geleidelijk als een nieuw zintuig ontwikkeld werd, scheen die innerlijke openbaring eerder een opstijging tot de stra-