Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Doch hoe zou met dit ontasbare Wezen kunnen naderen? Heeft iemand ooit den beheerscher van den tijd aanschouwd, de Ziel der hemellichamen, de Bron van alle verstand ? Neen, slechts door in Hem op te gaan, kan men zijn innerlijk wezen doorgronden. Het is gelijk aan een onzichtbaar, centraal vuur waarvan de vlam alle werelden doordringt en alles in beweging brengt.

Pythagoras voegde er bij, dat de taak der inwijding was dit verheven Wezen te naderen door Hem gelijk te worden, zichzelf zooveel mogelijk te volmaken, de dingen door het verstand te beheerschen en zoodoende actief te worden als Hij en niet passief als de dingen om hem heen. — „Is uw eigen wezen, uw ziel niet een microcosmos, een heelal in het klein ? Maar zij is vol stormen en tweedracht. Welnu, de kwestie is er de eenheid door harmonie te verwezenlijken. Dan — doch ook dan eerst zal God in uw bewustzijn nederdalen, dan zult gij in zijn macht deelen en uw wil maken tot zetel voor het vuur, tot altaar van Hestia, tot troon van Jupiter!" —

God, de ondeelbare zelfstandigheid, heeft dus tot getal de Eenheid, die het Oneindige bevat, tot naam

een slang, die haar staart in den bek houdt, beeld van het Oneindige, dat zichzelf in beweging brengt. Zoodra dus het Oneindige bepaald wordt, brengt het alle getallen voort, die het in zijn groote eenheid bevat en in volmaakte harmonie bestuurt.

Dit is de bovenzinnelijke beteekenis van het eerste probleem der Pythagoreesche Theogonie, de oorzaak, waardoor de groote Monade alle kleine bevat en alle Getallen uit de groote, levende Eenheid voortkomen.

Sluiten