is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dom, (Vader, Zoon en Heilige Geest.) - 4. Van het standpunt van den wil beschouwd, die alles te zamen houdt, is God enkelvoudig en krijgen wij het besliste monotheïsme van Mozes in al zijn strengheid. Hier is geen sprake van verpersoonlijking, noch van menschwording; van uit het zichtbare heelal keeren wij tot het Volstrekte terug. Het Eeuwige heerscht alleen over de tot stof vervallen wereld. De verscheidenheid der godsdiensten ontstaat dus uit het feit, dat de mensch de Godheid slechts door zijn eigen wezen heen, dat betrekkelijk en eindig is, beseft, terwijl God voortdurend de eenheid der drie werelden in de harmonie van het heelal verwezenlijkt.

Deze verklaring zou op zich zelf reeds de wonderkracht van het Tetragram op den gedachtengang uantoonen. Niet alleen vond men er het beginsel van alle kennis in, de wet van alle wezens en hun wijze van ontwikkeling, maar ook de oorzaak der uiteenloopende godsdiensten en tevens van hun hoogste eenheid. Dit was werkelijk de sleutel van het heelal. Vandaar de geestdrift, waarmee Lysis er in de Gulden Verzen overspreekt en nu kan men begrijpen, waarom de Pythagoreërs bij dit verheven symbool zwoeren:

Zoowaar als de Vierheid zich op onze ziel gedrukt heeft, Bron van ons eeuwige wezen.

Pythagoras voerde het onderricht der Getallen veel verder door. Ieder getal omschreef hij als een beginsel, een wet, een werkdadige kracht in het heelal.