is toegevoegd aan je favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid door de macht der liefde in haar eigen ziel. Door haar wordt het levend en zichtbaar, een bezield levend wezen. — Immers de man schept uit begeerte en wil, doch de vrouw brengt zoowel stoffelijk als geestelijk uit liefde voort.

In haar rol van verloofde, echtgenoote, moeder of geinspireerde is zij niet minder groot en zelfs goddelijker dan de man. Want liefhebben is zichzelf vergeten. De vrouw, die zichzelf vergeet en geheel opgaat in haar liefde, is altijd verheven. In deze vernietiging van zichzelf vindt zij haar hemelsche herleving, haar stralende zegepraal en het onsterfelijke licht van haar wezen.

Sedert twee eeuwen voert de liefde den boventoon in de moderne letterkunde. Niet de zuiver zinnelijke liefde, die ontvlamt bij het aanschouwen van een schoon lichaam zooals bij de dichters der oudheid, noch de flauwe vereering van een abstract, algemeen gebruikelijk ideaal zooals in de middeleeuwen; neen, het is de tegelijkertijd zinnelijke en psychische liefde, die alle boeien verbreekt en geheel volgens persoonlijke lusten handelt. Meestal voeren de beide geslachten onderling strijd over de liefde zelf. Verzet van de vrouw tegen het egoisme en de ruwheid van den man; minachting van den man voor de geveinsdheid en ijdelheid der vrouw; zinnelijke neigingen, onmachtige aanvallen van woede van de slachtoffers der wellust, van de slaven der uitspattingen. Te midden van dat alles, diepe hartstochten en gevaarlijke genegenheden, die deste krachtiger zijn, omdat zij door de wereldsche