Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

families gekozen, had de wetgevende macht in handen en hield toezicht op de uitvoerende macht. Volksvergaderingen bestonden wel, doch zij hadden een zeer beperkte bevoegdheid. Pythagoras die den Staat als een geordend, harmonisch geheel wenschte, was even afkeerig van den druk eener familieregeering als van den chaos der demagogie. Terwijl hij de Dorische wetgeving aanvaardde voor wat zij was, trachtte hij eenvoudig er een nieuw raderwerk bij aan te brengen. Het was een stout plan om boven het staatkundig gezag een wetenschappelijk gezag in te stellen, dat recht van spreken had in alle levenskwesties en de hoeksteen, de hoogste regelende macht in den Staat werd. Boven den Raad der Duizend stelde hij den Raad der Driehonderd in, door den eerste gekozen, doch enkel uit ingewijden bestaande. Hun aantal was voldoende voor het doel, dat hij wenschte te bereiken. Porphyrius verhaalt, dat twee duizend inwoners van Croton het gewone leven den rug toekeerden en zich vereenigden om allen met vrouwen en kinderen te zamen te leven, na hun goederen aan de gemeenschap geofferd te hebben. Pythagoras wilde dus aan het hoofd van den Staat een wetenschappelijk bewind plaatsen dat, hoewel minder geheimzinnig, toch op één lijn geplaatst kon worden met de Egyptische priesterschap. Wat hij voor een enkel oogenblik verwezenlijkte, bleef een droombeeld vau alle Ingewijden, die zich met staatkunde bezighielden: het invoeren van het beginsel van proefafleggen en inwijding in het staatsbewind — en tevens het vereenigen in deze machtige synthese

Sluiten