is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Archippus en Lysis alleen ontkwamen aan het bloedbad.

Zóó stierf deze groote wijsgeer, deze goddelijke mensch, die er naar gestreefd had zijn wijsheid ingang te doen vinden in de menschelijke staatsregeling. De moord op de Pythagoreërs was het signaal tot een democratische omwenteling in Croton en iri alle steden aan de golf van Tarente. De Italiaansche steden verjoegen de ongelukkige leerlingen van den Meester. De Orde spatte uiteen, doch de leden verspreidden zich over Sicilië en Griekenland en verkondigden, waér zij kwamen, de leeringen van den Meester. Lysis werd de leermeester van Epaminondas. Na nieuwe omwentelingen kregen de Pythagoreërs verlof naar Italië terug te keeren, op voorwaarde geen staatkundig lichaam meer te zullen vormen. Een zeldzaam treffende broederband bleef hen steeds vereenigen: zij beschouwden zich als leden van een en hetzelfde huisgezin.

Een van hen werd doodarm en ziek door een herbergier opgenomen. Vóór zijn dood maakte hij eenige geheimzinnige teekens op de huisdeur en sprak tot den waard: — „Maak u niet ongerust; een van mijn

den zij aan Cicero zijn huis, zijn stoel en zijn graf. Opmerkelijk is het, dat de steden die Pythagoras tijdens den democratischen ommekeer het hardnekkigst vervolgd hadden, er lang na zijn dood aanspraak op maakten hem gehuisvest en gered te hebben. De steden aan de golf van Tarente betwistten elkander het stoffelijk overschot van den wijsgeer even hardnekkig als de Ionische steden elkaar de eer betwistten, de geboorteplaats van Homerus geweest te z(jn.

- Zie aangaande deze geschilpunten het belangrijke boek van Chaignet: Pythagore et la philosophie pythagoricienne.