is toegevoegd aan uw favorieten.

Groote leeraren der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bij Marathon is de geestdrift zóó hoog gestegen, dat de Atheners twee van licht stralende krijgshelden in hun gelederen meenen te zien strijden. Sommige zien in hen Theseus en Echetos, andere Castor en Pollux. Als de overweldigers onder aanvoering van Xerxes, tienmaal sterker dan het leger van Darius, over dé Thermopylae het land binnentrekken en Hellas overstroomen, is het de Pythia, die vanaf haar drievoet den weg tot behoud aan de Atheensche afgezanten wijst en Themistocles in den zeeslag bij Salamis de overwinning helpt behalen. De bladzijden van Herodotus trillen van haar geestdriftige woorden: - „Verlaat de woningen en de hooge heuvelen der in een kring gebouwde stad ..., het vuur en de geduchte Mars, op een Syrischen wagen gezeten, zullen uwe torens verwoesten ... de tempels wankelen, langs de muren sijpelt een koud vocht, van de daken stroomt zwart bloed... verlaat mijn heiligdom! Laat een houten muur een onneembaar bolwerk zijn! Vlucht! keert den rug toe aan het voetvolk en de ontelbare menigte ruiters! O, goddelijke Salamis! hoe noodlottig zult gij zijn voor de kinderen der Vrouw V' - (i) Volgens de beschrijving

') In de taal der tempels beteekende de uitdrukking Zoon der Vrouw de laagste trap der inwijding, daar de vrouw hierin de natuur vertegenwoordigt.

Daarboven stonden de Zonen van den Man of Ingewijden naar geest en ziel, de Zonen der Goden of Ingewijden in de kennis der cosmogonie, en de Zonen van God of Ingewijden in de Opperste Kennis. De Pythia noemt de Perzen: Zonen der Vrouw overeenkomstig den aard "van hun godsdienst. Letterlijk opgevat zouden deze woorden geen beteekenis hebben.