is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schreeuwen. Ik klopte of riep ook op den kellner zoo zacht mogelijk. Het kwam mij ombeschaafd voor hard te spreken. De Hollandsche studentikositeid of joligheid zijn heelemaal niet te vinden. De Spanjaard is nobel en altijd gedistingueerd. Het harde en „schneidige" van den Duitscher zou hier als onwelvoegelijk en slecht opgevoed gelden. De homogeniteit van alle standen is compleet. De werkman of het meisje uit het volk zijn in hun doen en hun bewegingen even gedistingeerd, als de rijke of hooggeplaatste man of vrouw. Het verschil is gering.

Verkeerd van den Spanjaard, is dat hij den vreemdeling dikwijls uitlacht, maar zijn lach is stil, het is steeds de lach van een diplomaat. Hij heeft daarin eene overeenkomst met den Hollander; doch, als een Hollander den vreemdeling uitlacht is zijn lach niet die van een diplomaat. Het is misschien de Franschman, die het minst zich over een buitenlander vroolijk maakt. Hij blijft ook ernstig, wanneer de vreemdeling fouten maakt tegen de Fransche taal.

In de eerste koffiehuizen zitten armen en rijken door elkaar. Het is zeker iets ongewoons 's nachts om 12 uur een werkman met zijn vrouw, of maitresse in café Mast of café Americain te zien zitten. In de eerste koffiehuizen der spaansche hoofdstad kan men iets dergelijks eiken dag zien. Zelfs cocottes twee en twee komen er ernstig en zwijgend des avonds hun glas limonade gebruiken, staan zwijgend op en gaan zwijgend heen.

Het koffiehuis leven en het leven op straat duurt tot