is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zien dan de droomen van dit rustende wicht. Boven hem joeg de ijdele schijn in trillende onrust; voort spoedde hij naar het ijdele niets der bedriegelijke schimmen. De eene ging heen, de andere kwam na, en de een naast den ander vluchtte voort.

Hier is Don Juan op zijn plaats, hier is zijn woning, hier is de kring, waarin zijn droomen draaien als het rad van zijn uniek fortuin. Deze dorstende naar het ideaal van het eeuwig vrouwelijke, de dolende schipper naar het onbereikbare eiland van het geluk.

In zijn mantel gedoken schijnt hij hier te waren, te dolen met waardigen tred door de geluidende Sierpes, met schuifelende vlucht in het ruischende waaien van capa, door de enge stegen het hoofd omhoog naar de zwarte gestalten achter de getraliede vensters, gerust in zijn hand, die rust op den degen. O, zuchten en hijgen van onrustige borsten, o handen gespreid over jagende harten, schoone witte handen in het licht van de maan. Liefde stijgt op uit den rollenden vloed der zegevierende woorden. Hij spreekt, spreekt, laat vloeien der woorden roode kralen, haastig zonder ophouden en snoert het schuchtere lichaam in de brandende banden van zijne drukkende strikken. Maar ach! woorden ! Don Juan gaat voort en in iedere straat verlangt hij zijn offer. Hij vindt niet. Maar tranen glimmen in het licht der maan op de balkons der witte huizen van Sevilla.

Don Juan is de groote artiest van de liefde, de groot-