is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de bleek-blanke wangen, de onhoorbare stappen, het knielen en buigen der fijne lijven, het vouwen der gestrekte handen onder het dalen der zwarte mantillas, met het lengen der pure maagdelijke halsen was één symphonie van beweging, waarover de zilveren klanken van het „salutaris hostia" den zuiveren rhytmus waaiden tot koelen vrede. In deze goede schaduwen der kerken koelen de lichamen af van den verzengenden gloed die Don Juan er in heeft ontstoken, maar bij den uitgang, aan den wijwaterbak stond hij en wachtte en strekte met neergeslagen oog zijn heerschenden vinger. Straks zal hij komen in den patio bij het stille klateren van de borrelende fontein, en van boven uit de voorspringende galerij zal hem een roos worden toegeworpen door diezelfde blanke hand die hij heeft doen beven bij het aanbieden van het gezegende water.

De Cathedraal van Sevilla is een der meest imposante gebouwen der Gothiek, massief en geweldig, vierkant, plat van dak, met in het midden van het kruisschip een koepel. Men zoeke hier niet den ontzaggelijken rijkdom van steenbewerking der fransche kathedralen, maar voor deze massale blokken staan wij vol eerbied en ontzag.

Ik zag ze voor het eerst bij het vallen van den avond.

Een oorverdoovend gelui van allerlei klokken, dat de muren en de Giralda deed daveren, kondigde het plechtige Lof aan, dat in de kerk zou plaats hebben. In het donker zat de kleine, gebogen Kardinaal, Aarts-