is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het Ideaal is, de zucht om zich te verheffen boven de valleien, de bergen, de wolken, de zeeën, boven de zon, boven de grenzen der verstverwijderde sterren, om daar in de onmetelijke ruimte te zwemmen, met onbeschrijfelijken en mannelijken lust, verre, verre, van de dampen welke het leven doet opstijgen! Maar ach! de krachten schieten te kort, de moderne mensch, waarvan Baudelaire de meest uitgewerkte type is, beredeneert, berekent zijn krachten met mathematische juistheid en laat zich door geen illusies duurzaam verblinden. Hij ziet. dat er voor zijne krachten eene grens gesteld is, welke verhindert dat aan de behoeften van zijn gemoed kan voldaan worden.

Het spleen knaagt aan de edelste drijfveeren van zijn wezen: gekortwiekt zinkt hij op de aarde neder en zoekt nu in haar slijk de voldoening, welke het noodlot geweigerd heeft hem daarboven te geven. Dante is tot de hemelsche sferen gekomen, gedragen op de vleugelen van zijn geloof, doch sinds \ oltaire s geest door de gelederen der menschen waait, zijn de poorten der hemelen gesloten en tot nog toe is er geen nieuwe verlosser gekomen om die te openen.